تنها تو را دارم               و اين تمام سهم من از اين منزل ممكن است

	يادمان باشد از امروز خطايي نكنيم	گر چه در خود شكستيم صدايي نكنيم
	يادمان باشد اگر خاطرمان تنها ماند	طلب عشق زهر بي سروپايي نكنيم

چه كسي ميگويد دوستي زيبا نيست

دوستي رمز نگاه من و توست      دوستي رمز خوشبختي ست

دوستي بخشش ماست       دوستي كم شدن تنهائي ست          دوستي سايه آرامش ماست

	پائيز را دوست دارم چون فصل غم است	غم را دوست دارم چون اشك دل است
	دل را دوست دارم چون آئينه عشق است	و عشق را دوست دارم چون تو را دوست دارم

باران نمي شوم كه نگويي

با چه منتي خود را بر شيشه مي كوبد تا پنجره را باز كنم و نيم نگاهي بيندازم

ابر مي شوم

كه از نگراني يك روز باراني هر لحظه را بگشايي و ما را در آسمان نگاه كني

درزماني كه وفا قصه برفو تابستان ستو

صداقت گل نايابي دور چشمان پاك شقايق ها

عابر بي عاطفه غم جاريست

به چه كسي بايد گفت كه با تو انسان مو خوشبخت ترين

	اي كاش خواندني بودي مثل شعري تو كتاب	اي كاش ديدني بودي مثل رويا توي خواب
	اي كاش يك قصه بودي كه ميشد تو رو نوشت	اي كاش همسفر بودي توي راه سرنوشت

اي كاش تو راز بودي تا كه پنهانت كنم توي قلب عاشقم عمري زندونيت كنم

	ما را يك دم زخوبان جدا نيست	ولي صد حيف در خوبان وفا نيست
	ز خوبان دل گرفتن كار سهل است	به خوبان دل سپردن كار ما نيست

بهترين چيز نگاهي ست كه از حادثه عشق تار است

	هميشه به ياد داشته باش تا به فراموشي بسپاري آنچه را كه اندوهگينت ميسازد   اما...
	هرگز فراموش نكن آنچه را كه شادت ميسازد

	مجروح كردن قلب ديگران بيش از دقايقي طول نميكشد
	ولي براي التيام بخشيدن آن سالها وقت لازم است

	ازم پرسيد به خاطر كي زنده هستي؟ با اينكه دوست داشتم با تمام وجودم داد بزنم""به خاطر تو"" بهش گفتم به خاطر هيچكس
	پرسيد: پس به خاطر چي زنده هستي ؟ با اينكه دلم داد ميزد""به خاطر دل تو"" با يه بغض غمگين گفتم به خاطر هيچي
	ازش پرسيدم : تو به خاطر چي زنده هستي؟ در حالي كه اشك تو چشماش جمع شده بود گفت : به خاطر كسي كه به خاطر هيچي زندست!!!
	هنوزم زندم...

	اگر يار مرا ديدي به خلوت	بگو اي بي وفا اي بي مرووت
	گريبانم زدستت چاك چاك است	نخواهم دوخت تا روز قيامت

	من همون جزيره بودم ، خاكي صميمي و گرم	واسه عشق بازي موجا ، قامتم يه بستر نرم
	يه عزيز دردونه بودم ، پيش چشم خيس موجا	يه نگين سبز خالص ، روي انگشتر دريا
	تا كه يك روز تو رسيدي ، توي قلبم پا گذاشتي	غصه هاي عاشقي رو ، تو وجودم جا گذاشتي
	زير رگبار نگاهت ، دلم انگار زير و رو شد	براي داشتن عشقت ، همه جونم آرزو شد
	تا نفس كشيدي انگار ، نفسم بريد تو سينه	ابر و باد و دريا گفتن ، حس عاشقي همينه
	اومدي تو سر نوشتم ، بي بهونه پاگذاشتي	اما تا قايقي اومد ، از من و دلم گذشتي
	رفتي با قايق عشقت ، سوي روشني فردا	من و دل اما نشستيم ، چشم به راهت لب دريا
	ديگه تو خاك وجودم ، نه گلي هست نه درختي	لحظه هاي بي تو بودن ، مي گذره اما به سختي
	دل تنها و غريبم ، داره اين گوشه مي ميره	ولي حتي وقت مردن ، باز سراغت رو مي گيره
	مي رسه روزي كه ديگه ، قعر دريا مي شه خونم	اما تو درياي عشقت ، باز يه گوشه اي مي مونم
	شعر : نگين سبز	قميشي

زندگي جدولي ست كه هر كس آن را پر كند پاداشش مرگ است

	چه سخته گم شدن در خود  به يك بيهوده دل بستن
	الان چه حال عجيبي دارم      دلم مي خواد آسمونو بغل كنم و براش گريه كنم
	تا آسمون بفهمه درد من از اون بيشتره!!
	دلم مي خواد اونقدر گريه كنم كه صدام دل آسمون و عرش و به لرزه در بياره
	دلم مي خواد تا آخرين نفسم فرياد بزنم     منم آدمم   منم احساس دارم  ولي چرا ؟!!
	خيلي وقته دلم لك زده واسه يه بارون شديد تا بباره و هرچي غم و غصه هست با خودش بشوره و ببره
	دلم مي خواد اولين كسي باشم كه به قطره اشك آسمون خوش آمد بگم كه حداقل دل خوش باشم منم يه هم درد دارم
	يه كسي كه به درد دلم گوش كنه    درد دلي كه دل سنگ به حالش خورد ميشه
	يعني توي اين دنياي به اين بزرگي يكي نيست كه به درد من گوش كنه
	يكي نيست به من بگه...       آخه مگه دوست داشتن گناهه...؟
	مگه دل ما آدما چه قدر بزرگه كه هزار برابرش بايد توش درد باشه    غم باشه و غصه.....؟

	اشك يعني قصه نمناك دل	اشك يعني ديدن تنگ غروب
	اشك يعني شبنمي بر روي چوب	اشك يعني درد عاشق در گلو
	اشك يعني غم براي آرزو	اشك يعني سرخي چشمان تو
	اشك بعني آبي	دستان تو
	اشك چشمان تو آبم ميدهد	آبي چشمان تو تابم ميدهد

	برد هر قصه اي را گيتي از ياد	به جز افسانه مهرو وفا را
	هزاران زيور از ياقوت و از لعل	ندارد ارزش يك جو وفا را

كاش معشوقه ز عشق طلب جان ميكرد

تا كه هر بي سرو پايي نشود يار كسي

عاشقت گشتم تو گفتي عاشقان ديوانه اند

عاقبت عاشق شدي ديدي كه خود ديوانه اي

	دو چيز را دوست دارم
	يكي گل را براي تو      و      يكي تو را براي هميشه

غم بر هر جا كه روم سرزده آيد به دلم       چه كنم   خانه من بر سر راه افتادست

عشق يعني كوچك كردن جان به اندازه يك نفر   يا   بزرگ كردن يك نفر به اندازه جان

	در گذرگاه زمان   خيمه شب بازي دهر
	با همه تلخي و شيريني خوب ميگذرد
	عشق ها مي ميرند  رنگها رنگ دگر مي گيرند
	و فقط خاطره هست كه چه شيرين چه تلخ  دست نخورده به جا مي ماند

	اگه روزي تو نباشي بين ما راهي نباشه	نميدونم كي ميتونه برام مثل تو باشه
	اگه يه روز تو نباشي يا بري از من جدا شي	نميدونم تو ميتوني عاشقي دوباره باشي

	مي گذاري در پناهت پر بگيرم	گاه گاهي عشق را از سربگيرم
	تا به پرواز آورم گلبرگ ها را	از سر انگشت تو بالو پر بگيرم
	مثل اندوه غريبه گيسوانت	بو سه از پيشاني شبو بگيرم
	تا بفهمم لحظه هاي آبیت را	بوی بودا بوی نیلوفر بگیرم
	وقت آتيش بازي چشمان توبا من	دستها را زير خاكستر بگيرم

دل تو بندر و چشم من دریاست

نشستن در کنار هر دو زیباست

	آهم که هزار شعله در بر دارد	صد سلسله کوه زجا بردارد
	من رعدم و می ترسم اگر آه کشم	سر تا سر آسمان ترک بردارد

	شیرین ترین شب که به یاد تو شیرین تر شد
	آن شب دل من زلالو مهتابی بود      ماه آمدو آسمان دل آبی بود
	سوغاتی تو برای من آن شب بود      آئینه عشق بود و بی خوابی بود

دل خون شده من !  با فشردن خود قطره خونت را چون اشک بر بام وجودم ببار شاید کمی سبک شوی !!

	امروز به پایان میرسد     از فردا برایم چیزی نگو
	من نگویم فردا روز دیگریست      فقط میگویم تو روز دیگری هستی
	تو فردائی     همان که باید به خاطرش زنده بمانم

	من مرغ آتشم	شب را به زیر صبح پر کش می کشم
	در من هراسی نیست ز سردو تیرگی	من از سپیده های دروغ مشوشم

	در خواب چراغ تا سحر دستم بود	در خواب کلید هر چه در دستم بود
	زیباتر از این خواب ندیدم خوابی