عشق يعني پاک ماندن در فساد

آب ماندن در دماي انجماد

در حقيقت عشق يعني سادگي

 در کمال برتري افتادگي 

کمی میان خنده ها

    غمی به دل نشسته است

    حکایت شب و من و

                                دلتنگیای روزگار

     باز به نقطه ای تمام

     باز شروع از سر خط ....

مدت هاست این کوچه های خیس

  طعم قدم های تو را ندیده است ....

  نمی دانم ....

  شاید دیگر بارانی نمی بارد ....

 من اگه اشک به دادم نرسد میشکنم

اگر از یاد تو یادی نکنم میشکنم

بر لب کلبه محصور وجود,

من در این خلوت خاموش سکوت

اگر از یاده تو یادی نکنم میشکنم

اگر از هجر تو آهی نکشم میشکنم

تک و تنها به خدا میشکنم

به خدا میشکنم  

قاصدک غم دارم

 غم اوارگی و دربدری

غم تنهایی و خونین جگری

 قاصدک وای به من که همه از خویش مرا میرانند

همه دیوانه دیوانه ترم میخوانند

قاصدک!دریابم,روح من عصیان زده و طوفانیست

آسمان نگهم بارانیست

قاصدک غم دارم

غمی به سنگینی عالم دارم

غم من صحراهاست

افق تیره ی او ناپیداست

قاصدک دیگر از این پس منم و تنهایی

و به تنهایی خود در هوس عیسایی

و به عیسایی خود منتظر معجزه ای غوغایی

قاصدک زشتم من

زشت چون سنگ خارا

زشت مانند زال دنیا

قاصدک حال گریزش دارم

                                   میگریزم به جهانی که در آن پستی نیست

                                       پستی و مستی و بد مستی نیست

                                       می گریزم به جهانی که مرا ناپیداست

                                            شاید آن نیز فقط یک رویاست.......

                                                    فقط یک رویاست.......

 دوستت دارم

زمانی که دستت,دستانم را میفشارد

دوستت دارم

زمانی که در کنار هم آینده ی مبهم را ورق میزنیم

و زمانی که از همان لحظه ها پلی می سازیم برای دوست داشتن

دوستت دارم

زمانی که در کنار هم مینشستیم و گویی که هیچگاه خیال برخاستن نداریم

دوستت دارم

و لحظاتی که با تو هستم همانند زدن پلکی سپری میشود

گمان کنم که این عشق است

و همان لحظه ای که دستم در دستان توست

 آن لحظه تو عاشقی......

شبی تاریک و پر سکوت در اتاقم تنها تر از همیشه.....

نا امید از فردایی روشن.....

بازم نقش چشمات در خیالم......

تنها جایی که با تمام بی قراریام احساس ارامش میکنم.....

خاطرات با تو بودن در حال رفت و آمد در ذهنم هستن.....

هنوز چشم به راهتم....

اخه چرا این نفسام تلخه واسم.....

ای کاش زودتر از موعود مقررم فرشته مرگ مرا به کام خویش میگرفت

 و روح خسته ام را به اسمانها میبرد...

هر جا که باشه دیگه بدتر از اینجا که نیست....

شاید اینجوری یه بار بمیرم.....

ولی الان تمام لحظاتم شده مردن و زنده شدن.....

بذار حداقل یه ذره از قصه ی عشقمون بگم تا شاید خوابم ببره....

یکی بود یکی نبود غیر خدا هیچکی نبود.....

یه عاشقی بود که یک معبود داشت.....

عاشقه دلخوش به معبودش بود و پرستش اون بالاترین عبادتش بود....

نمیدونست که یک روز الهه اش میره دنبال سرنوشت و اونو تنها میذاره.....

و هیچی به جز یادش به یادگار نمیذاره....

نشنیدم چی گفتی:یکم بلندتر بگو...چی؟

روزهای شاد...روزهای شادم داشتیم!خوبه!اما میدونی چیه؟.....

ولی اینقدر روزهای غمگین داشتیم که روزهای شادمون توی دریای غم گم شدن....

نیمی خواب,نیمی بیدار,نیمی انسان,نیمی فرشته ام و همواره از تو نوشته ام.

گریه ها و خنده ها,بالهای پرنده ها,هر چه بود و هر چه هست,لحظه های بی شکست,

قصه های واپسین,عشق های آتشین.آفتاب و آسمان و قلبهای مهربان جلوه ای از حضور توست!

نیمی آواز.نیمی سکوت,نیمی نور و نیمی سوت وکورم و همواره از تو دورم.

به رنگین کمان که می نگرم,به عطر های بیکران که دست میزنم از تو دورتر میشوم!این همه فاصله را چگونه تاب بیاورم؟

کاش میتوانستم برای شبهای وحشی ام کمی مهتاب بیاورم!

کدام کتاب را بخوانم؟کنار کدام خوشه انگور بمانم؟سوی کدوم اقیانوس پارو بزنم؟چه کنم با معصومیت چشمانت؟کدام سیب بوی تو را میدهد؟بوی عشق و مهربانی را؟در چشم چه کسی تصویر تو شفاف تر می نشیند؟چه کسی روز و شب تو را از هر پنجره ای که بخواهد می بیند؟

وقتی با توام چراغ اتاقم خاموش نمیشود و هیچ خاطره ای فراموش نمیشود.وقتی با توام,عشق و احساس در دستهای من است و میتوانم به همه ی انسانها فخر بفروشم!

نیمی سلام و نیمی بدرودم,نیمی کویر و نیمی رودم و دیشب باز از تو سرودم!

چه زیباست به خاطر تو زیستن و برای تو ماندن و به پای تو مردن

و چه تلخ است دور از تو و بدونه تو زیستن و برای تو گریستن و به عشق و دنیای تو نرسیدن

ای کاش میدانستی که بی تو مرگ گواراترین زندگی است.

تقدیم به تو ای عزیز مهربان که آفتاب مهرت در آسمان دلم هرگز غروب نکرد و نمیکند.

تا وقتی شکوفه های مریم مهمان شبستان قلبم باشد امید جاریست!

رو ساحل سرخ دلت اسم کسی رو حک نکن

                                                              به اینکه من دوست دارم حتی یه لحظه شک نکن

بزار بهت گفته باشم که ماجرای ما و عشق

                                                             تقصیر چشمای تو بود,وگرنه ما کجا و عشق ؟

سرم تو لاک خودم بود و دلم یه جو هوس نداشت

                                                              بس که یه عمر آزگار کاری به کار کس نداشت

تا اینکه پیدا شدی و گفتی از این چشمای خیس

                                                                تو دفتر ترانه هات یه قطره بارون بنویس

عشقمو دسته کم نگیر درسته مجنون نمیشم

                                                               وقتی که گریه میکنی حریف بارون نمیشم

رو ساحل سرخ دلت اسم کسی رو حک نکن

                                                              به اینکه من دوست دارم حتی یه ذره شک نکن

هنوز یه قطره اشکتو به صد تا دریا نمیدم

                                                               یه لحظه با تو بودن رو به کل دنیا نمیدم

همین روزا به خاطرت به سیم آخر میزنم

                                                           قصه ی عاشقیمونو تو شهرمون جار میزنم

وقتی کسی رو دوست داری حاضری جونتو فداش کنی

حاضری دنیا رو بدی فقط یه بار نگاش کنی

حاضری به خاطرش داد بزنی,به خاطرش دروغ بگی

رو همه چی خط بکشی,حتی رو برگ زندگی

هر چی دوست نداشت به خاطر رها کنی

حسابتو,حسابی از مردم شهر جدا کنی

حاضری حرف قانون رو ساده بذاری زیر پات

به حرف اون گوش بکنی و به حرف با قلب وفات

وقتی بشینه به دلت از همه دنیا میگذری

تولد دوبارته اسمشو وقتی میبری

حاضری جونتو بدی یه خار تو دستاش نره

حتی یه ذره گرد و غبار تو معبد چشماش نره

حاضری مسخرت کنن تمام آدمای شهر

اما نبینی اون باهات کرده یه لحظه قهر

حاضری هر جا که بری به خاطرش گریه کنی

بگی که محتاجشی و به شونه هاش تکیه کنی

حاضری هر چی بشنوی حتی اگر سرزنشه

به خاطر کسی که خیلی برات با ارزشه

حاضری هر روز سر اون با آدما دعوا کنی

غرورتو بشکنی و باز خودتو رسوا کنی

حاضری هر کی جز اونو ساده فراموش بکنی

پشت سرت هر چی میگن چیزی نگی کوش بکنی

وقتی کسی رو دوست داری,صاحب کلی ثروتی

نذار از دستت بره این گنجه قیمتی

رسم عاشقی این نیست که تک و تنها بسوزی و دیگر نمانی....

کاش میدانستم که زودتر از ما عشق ماست که برای دوری ما میسوزد و میسازد.....

کاش میفهمیدیم که قدر بودن قدر عاشقی و قدر عشق چه قدر است؟

کاش بیراه نمیرفتیم و می ماندیم چون روزه اول عاشق عاشق

بازی با کلمات قشنگ است.بازیگری حرفه ای میخواهد اما قسم که حقیقت عشق وجود هر بازی و بازیگری را بی نیاز از دروغ و نیرنگ میسازد.

نمیدانم!بلد نیستم!من نمیدانم دل سوختن چیست؟؟

مرا سوختنی نباشد جز برای عشقم.برای او.برای بودن با او.

و با دور بودن از او میسوزم.آری!اما نه به درد این بازیگر قهار و خوشرنگ زندگی.

نه به سختی و دل تنگی نمادین این دنیای پوشالی!

آری میسوزم.از درد دور بودن و عاشقی.از غم عشق و سردی میسوزم.اما نمیدانم چرا؟

خودی دیگز برایم نمانده.نمیخواهم خودی را که ز عشقم دورم میسازد.نمیخواهم.میسوزانمش!

آری میسوزانمش هر دل و هر نگاهی که مرا دور سازد از عشقم!

و میبوسم.میبویم.میجویم دلی را و نگاهی را و یا هر نسیم و بادی را که وجودم را به او و عشقم نزدیک میسازد!

                                                         من بنده ی عشقم!

 وقتی دستم را به سویش دراز کردم و گفتم دستت را به دستم بده گفت:نه

گفتم اخه خیلی دوستت دارم.گفت:خوب کسی دیگر هم مرا دوست دارد

گفتم بیا آیندمون را در کنار هم و با هم بسازیم.گفت:خودم ایندمو میسازم

گفتم اگر با من باشی برات چیزی کم نمی زارم.گفت:الانشم چیزی کم ندارم

گفتم بدون تو میمیرم.بدون تو هیچم.بدون تو چطور زندگی کنم؟؟؟

گفتم میدونی خاطرت رو خیلی میخوام؟گفت میدونم.اما سکوت کرد!!!!!!

دیگه چیزی نگفتم.ولی اون گفت:فراموشم کن.دلمو شکست.اینجوری شد که

دست سرد تنهایی را گرفتم و باهاش انس گرفتم.مونس خوبیه!

گفتی که میبوسم تورا.گفتم تمنا میکنم

گفتی اگر بیند کسی.گفتم که حاشا میکنم

گفتی  ز بخت بد اگر ناگه رقیب اید ز در

گفتم که با افسون گری او را ز سر وا میکنم

گفتی که تلخی های می گر ناگوارا افتد مرا

گفتم با نوش لبم آن را گوارا میکنم

گفتی چه می بینی بگو در چشم چون آیینه ام

گفتم که من خود را در آن عریان تماشا میکنم

گفتی که از بی طاقتی دل قصد یغما میکند

گفتم که با یغماگران مدارا میکنم

گفتی که پیوند تو را با نقد هستی می خرم

گفتم که ارزان تر از این من با تو سودا میکنم

گفتی اگر از کوی خود روزی تو را گویم برو

گفتم که صد سال دیگر امروز و فردا میکنم

گفتی اگر از پای خود زنجیر عشقت وا کنم

گفتم ز تو دیوانه تر دانی که پیدا میکنم