من غمگینم ...

نههههههههههههههه
تنهایم بگذارید
من دیگر توانایی ادامه زندگی را ندارم
به خودم می گویم قوی باش...
به خودم می گویم مهم نیست...
به خودم شک کردن را می آموزم :
- ایا واقعا ارزشش را داشت...یا دارد ؟
به خودم خیلی چیز ها گفته ام...و می گویم...
به خودم می گویم...همیشه ، وقت هست برای
فراموش کردن...حداقل به اندازه ی تمامی باقی عمرت....
ولی...ته همه ی اینها این است که :
... من غمگینم.
من خودمو می کشم
و به عنوان وصیت نامه فقط چند خطی را به یادگار می گذارم
تا بدانید که من چقدر تنها بودم
حالا گریه
اهه اهه اهه



خودکشی بهشت است
اگر که زندگی برایت جهنم باشد
بعدش ...
من مردم....



چطور بود ؟
خوب فیلم بازی می کنم؟


